Edebiyat Felsefe

Akış Batış

Irmakta akıp giden bir çöp gibi ömrüm. Onu inceliyorum bir kaç saniyedir. Biliyorum benden uzaklaşacak ilgim ve hayatımın kendisi. Geldiği yer belirsizken gitti yerin bir önemi var mı? Bırakın, akıp gitsin. Yüzüyor insanı temizleyen kirli suyun üzerinde. Sadece suyun üstünde olduğu için sevinebildim kısa bir süreliğine. Sonra, sonra bir baktım ki, batmış nehrin derinliklerine.

Ahh anlamsızlaşıyor yaşam git gide. Biçimler ve şekiller değerlerini yitirdiler. Din benden uzaklaştıkça ben de uzaklaşıyorum kendimden. Gördüğüm korkunç manzaradan dolayı geriye adım atmaya çabalıyorum ama beyhude. Öyle ki arkamda bir bataklık var. Aşağıda, aşağılık pis kokan bir bataklık. Ve şimdi diyorum ki, “Eskiden yönelip durduğum tanrı terk etti beni.”

Berhava

Yorum Yap